عباس ناظمی

▐ 164 ردیابی مقصد نقدینگی در دهه 90 ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ رشد 14 برابری نقدینگی در دهه 90 به سرمایه گذاری منجر نشد بلکه رشد 10 برابری شاخص قیمت مصرف کننده را به دنبال داشت. رشد محدود تولید ناخالص داخلی هم این موضوع را تایید می کند. GDP ایران در دهه 90 تنها 4 درصد رشد کرده است. تجربه روندهای گذشته نشان می دهد عامل پیشران تولید و رشد اقتصادی در ایران همواره سرمایه بوده و بهره وری تاثیر چندانی در افزایش تولید نداشته است. از این رو زمانی که روند تشکیل سرمایه متوقف شده است، تولید نیز رشد چندانی نداشته است. بی ثباتی اقتصاد کلان و ریسک های غیر اقتصادی مهمترین عواملی است که سرمایه گذاری مولد را در ایران غیر جذاب کرده است. بازده اسمی بازارها نخستین نشانه ای است که این فرضیه را تایید می کند. از ابتدای دهه 90 که نقدینگی بیش از 14 برابر شد، شاخص قیمت کالا و خدمات حدود 10 برابر شده است.در عین حال سرکوب قیمت ها و اشتباه در مواجهه با تورم با ابزاری چون ارز 4200 تومانی موجب شده است که حتی رشد برخی از اقلام و خدمات از شاخص کل قیمت ها هم بیشتر باشد. نمودارهای زیر نشان می دهد که نقدینگی نه به تولید بلکه به تورم منجر شده است چرا که اصولا نقدینگی هدایت پذیر نیست. ≡ برگرفته از فردای اقتصاد √ کانال تحلیلی_آموزشی :                            √ گروه منتورشیپ کاربردی : ■ هنر معامله گری Artman@                       ■ معامله گری هایبرید HybridTrading@ ☼ ما را دنبال کنید _ لطف همراهی شما دلگرم کننده است ☼

پاسخ‌ها

برای پاسخ‌دادن وارد حساب خود شوید.

هنوز پاسخی ثبت نشده است.