برچسب

📝دست بانک مرکزی بر گلوی کارگزاری‌ها با ابزار کنترل مقداری ترازنامه بانک‌ها ✔️امیرمحمد گلوانی ✅️ از سال ۹۷ تا کنون غالبا آخر اسفند و ابتدای بهار بازار سهام سبز پوش می‌شد. غالبا یکی از دلایل عمده آن اینست که اغلب جهش‌های ارزی در چند سال اخیر در زمستان رخ داده است و با توجه به سیکل بازارها که ابتدا جهش ارزی و سپس رونق بازار سهام رخ می‌دهد، این مساله طبیعی است. هر چند نگارنده معتقد است علت العلل همه اینها در رشد مازاد نقدینگی است. حال شاید سوال شود که چرا علیرغم افت رشد نقدینگی در یک سال اخیر باز این تئوری طرح می شود؟ هدف این نوشتار پرداختن به این مساله نیست اما به صورت خلاصه می‌توان گفت که رابطه رشد مازاد نقدینگی و تورم (من جمله تورم دارایی ها و ارز) نه یک رابطه یک به یک متناظر، بلکه یک علیت از #میانگین چند ساله رشد مازاد نقدینگی به سمت میانگین چند ساله تورم است. ✔️ بانک مرکزی از نیمه سال ۱۴۰۰ به عنوان یکی از سیاست های نامتعارف بانکی (unconventional monetary policy) از ابزار کنترل مقداری و به طور دقیق کنترل ترازنامه بانک‌ها برای افت رشد نقدینگی استفاده کرده است. این سیاست در افت رشد نقدينگي و تحقق هدف رشد ۲۵ درصدی برای آن موفق بوده است، هر چند در اصابت به هدف نهایی سیاست های پولی یعنی تورم توفیق چندانی حاصل نشده است. این روش برخلاف روش‌های مرسوم کنترل غیرمستقیم کل‌های پولی با ابزار نرخ بهره و عملیات بازار باز است و به طور مستقیم کل‌های پولی را مدیریت می‌کند. البته از نظر نگارنده با توجه به ضعف نظارتی بانک مرکزی و عدم اجرای دستورالعمل های نظارتی و کنترلی مرسوم بانکداری امروزی، یعنی بال 1_3 می‌توان کنترل ترازنامه بانک‌ها را یک سیاست احتیاطی کلان (macroprudential policy) نامید که افت رشد نقدینگی یک برون‌داد ضمنی برای آن است؛ کار اصلی همان مدیریت ریسک بانک‌ها (بالاخص بانک‌های ناتراز) است که اجازه خلق پول از طریق اعتبار را محدود کرده که به نظر کار درستی نیز به نظر می‌رسد. مخصوصا در بانکداری ما که قوانین ورشکستگی، تصفیه و انحلال بانک‌ها با ملاحظاتی سخت غالبا اجرا نمی‌شود‌؛ آنهم در شرایطی که در برخی موارد با مساله بزرگ شدن بانک‌های ناتراز که مانع زمین خوردنشان می شود (too big to fail) مواجهیم. ✔️ در ادامه مکانیسم کنترل مقداری ترازنامه بانک‌ها، با تمایز بین بانک‌های به نسبت سالم با بانک‌های به شدت ناتراز و محدود کردن بیشتر گروه دوم در خلق پول (رشد سمت راست ترازنامه که رشد سمت چپ را می‌طلبد) بر کیفیت دارایی‌ها و خلق پول بانک‌ها نیز وارد شد. طبیعی است بانکی که آهنگ محو پول (تسویه اعتبار) با خلق پول (اعطای تسهیلات) نمی‌خواند را باید بیشتر مراقب بود و محدود کرد‌. در این بین اگر بانک مرکزی می‌توانست بر کیفیت تخصیص اعتبارات (نه محل اعطای آن) نظارت کند، برآیند خوبی خواهد داشت که البته مستلزم تغییر قائده فعلی بانکداری کشور است. پس بدیهی است که خلق پول و اعطای تسهیلات، به هر بخشی، چنانچه نکول نکرده و در مطالبات غیرتجاری قرار نگیرد، هم جریان نقد بانک‌ها را تقویت کرده و هم محل اصلی شناسایی سود خواهد بود. ✔️ در راستای همین مساله بانک‌ها غالبا از اعطای اعتبار به کارگزاری‌های بورس استقبال می‌کردند، چون کارگزاری این اعتبار را به طور مشخص و در چارچوب کاملا شفاف و قوانین سختگیرانه سازمان بورس و شرکت سپرده گذاری مرکز به مشتریان خود اعطا می‌کند که محل هزینه کرد ان نیز خرید سهام و اوراق است. طبق قانون بانکها تا ۵ برابر حقوق صاحیان سهام کارگزاری‌ها مجاز به اعطای اعتبار به آنها هستند و در شرایط فعلی مجموع حقوق صاحبان سهام ۴۰ همت و مجموع اعتبار دریافتی نیز ۴۰ همت است، یعنی یک پنجم سقف مجاز. همچنین مصرف اعتبار دریافت شده نیز نهایتا همان سهام و اوراق است که به توجه به ماهیت نقدشوندگی خوب آن و چند برابر بودن ارزش روز پرتفوی به کل اعتبار دریافتی، ریسک نکول بسیار کم می‌باشد. پس می‌‌توان ادعا کرد پولی که از طریق اعطای اعتبار به کارگزاری‌ها خلق می‌شود، با درصد بسیار بالا محو می شود و مشکلی از این بابت ندارد. هرچند مجموع این اعتبارات در برابر کل خلق پول سالانه بیش از ۲۲۰۰ همت است، بسیار ناچیز است. ✔️ لذا در شرایطی که بازار سهام به نظر بسیاری از کارشناسان اقتصادی و مالی، در شرایط اززندگی قرار دارد، همچنان با فشار فروش مواجه است و از ابتدای سال کمتر از ۱۰درصد رشد کرده، حال اینکه ارز در یک ماه جهش ۲۰ درصدی داشته است. ✔️به نظر اگر بانک مرکزی در ادامه سیاست کنترل ترازنامه توجهی به سلامت وشفافیت هزینه کرد اعتباری کارگزاری ها نکند و اعطای تسهیلات به این بخش را به مثابه بسیاری دیگر از بخش های اقتصادی بییند،چالش اعتباری به دیگر ریسکهای بازار من جمله ریسک بخشنامه های گاه و بیگاه دولت و دست گذاشتن بر سود شرکتها اضافه خواهد شد. @eco_galavani ۴۰۲۱۲۲۳

🗯هفت دلیل که اکثر معامله گرهای بازارهای مالی به موفقیت نمیرسند: ۱: اکثر #معامله_گر ها از استراتژی ناقص و با معیارهای ضعیف و بدون درک عمیق از مارکت و در اکثر مواقع بر اساس نظر شخصی خودشون استفاده میکنن. ۲: حتی وقتی که اونها یک رویکرد خوب رو پیدا میکنن ، نمیتونن در اون مسیر ادامه بدن چون با نتایج #کوتاه_مدت ضعیف ، شروع به تغییر رویکرد معاملاتی خودشون میکنن. ۳: ضررها رو کاهش نمیدن و‌ درگیری ذهنی اونها فقط #ضرر نکردن هست که همین عامل باعث عدم پذیرش واقعیت #مارکت و در نتیجه به اجبار قبول ضررهای بزرگ میشه. ۴: اکثر معامله گرهایی که حساب معاملاتی خودشون رو نابود میکنن از روش اضافه کردن به حجم معاملات در ضرر استفاده میکنن برای #میانگین گیری قیمت. ۵: اکثر معامله گرها هیچ شناختی از #سهام و یا کالایی که معامله میکنن ندارن ، اونها نمیتونن تجزیه و تحلیل رو در شرایط مختلف به درستی انجام بدن و نمیتونن از لحاظ ریاضی و منطق نسبت #ریسک به #ریوارد رو #درک کنن و اون رو #مدیریت کنن. ۶: عده زیادی از معامله گرها با اهداف غیر واقعی شروع به کار میکنن و زمانیکه در کوتاه مدت به نتیجه نمیرسن به ناامیدی میرسن و دلسرد میشن. ۷: بیشتر #شکست ها در هر چیزی ناشی از عدم اعتقاد درونی به توانایی‌های خود افراد است. اکثر افراد #باور ندارن که میتونن در معاملات #بازارهای_مالی بسیار خوب عمل کنن، اما اگه بخوان باید از برنامه دقیق و‌ منظم پیروی کنن.

🔴#سود کردن در #بورس راحتر از آن چیزی هست که فکر میکنید اما #بشرطی که اصول رعایت شود چند قانون #طلایی برای موفقیت در ✅قانون اول: بورس محل سرمایه گذاریست نه #سرمایه برداری بورس را به عنوان #شغل دوم و همیشگی ادامه دهید . روی بورس بعنوان منبع درامد کوتاه مدت و روزانه حساب نکنید. ✅قانون دوم : حفظ سرمایه مهمتر از سود کردن ، حفظ سرمایه هست . بعد از ورود به بورس تلاش همه جانبه ای را برای حفظ سرمایه داشته باشید چون اگر سرمایه شما از دست برود دیگر چیزی برای سرمایگذاری و سود کردن ندارید . ✅قانون سوم : مدیریت سرمایه مدیریت سرمایه مبحث بزرگی هست خلاصه چند مورد رو ذکر میکنم سرمایه ای که برای کار خاصی کنار گذاشته اید و یا پولی که از طرق وام و اعتبار بدست شما رسیده را اصلا وارد بورس نکنید. تمام پول خود را وارد بورس نکنید مخصوصا اگر به تازگی وارد بازار شدید و تحلیل نمیدانید برای تشکیل #سبد حداکثر به 50 درصد سرمایه خود اکتفا کنید . قبل از خرید سهام ، مشخص کنید چه مقدار از سهم مورد نظر را میخواهید بخرید و چه مقدار از سبد شما را تشکیل میدهد و دراینده ایا نقدینگی برای کم کردن #میانگین نیاز خواهید داشت یا خیر . خرید سهام مورد نظر شما برای چه مدتی خواهد بود و ایا سرمایه گذاری مرقوم به صرفه هست یا خیر ✅قانون چهارم : تشکیل سبد مناسب وقتی به پرتوی (سبد سهام ) دوستانی که در ضرر هستند نگاه میکنم میبینم اکثرا به این نکته توجه نکرده اند و یک سبد اشفته و شلوغی دارند. سبد باید متشکل از 4 تا 8 سهام باشد از هر گروه و صنعت فقط یک نماد در سبد داشته باشید سهم بد در صنعت خوب بهتر از سهم خوب در صنعت بد است ازبازار پایه بیش از یک سهم نخرید. ✅قانون پنجم: #استراتژی معاملاتی مناسب از روشهایی که سایر معامله گران موفق بکار می برند، استفاده کنید خرید در ابتدای روند ، شیوه های خرید مناسب (پله ای ، حد ضرر ) 🔹نهایتا اینکه همیشه برای اموزش و به روزکردن اطلاعات خود وقت بگذارید (انواع تحلیل و روانشناسی بازار) 🔹روحیه ریسک پذیری داشته باشید 🔹صبر را سرلوحه کار خود قرار دهید 🔹از خرید و فروش احساسی و هیجانی دوری کنید 🔹ترس و طمع را از خود دور کنید 🔹با ابهام معامله نکنید

🗯هفت دلیل که اکثر معامله گرهای بازارهای مالی به موفقیت نمیرسند: ۱: اکثر #معامله_گر ها از استراتژی ناقص و با معیارهای ضعیف و بدون درک عمیق از مارکت و در اکثر مواقع بر اساس نظر شخصی خودشون استفاده میکنن. ۲: حتی وقتی که اونها یک رویکرد خوب رو پیدا میکنن ، نمیتونن در اون مسیر ادامه بدن چون با نتایج #کوتاه_مدت ضعیف ، شروع به تغییر رویکرد معاملاتی خودشون میکنن. ۳: ضررها رو کاهش نمیدن و‌ درگیری ذهنی اونها فقط #ضرر نکردن هست که همین عامل باعث عدم پذیرش واقعیت #مارکت و در نتیجه به اجبار قبول ضررهای بزرگ میشه. ۴: اکثر معامله گرهایی که حساب معاملاتی خودشون رو نابود میکنن از روش اضافه کردن به حجم معاملات در ضرر استفاده میکنن برای #میانگین گیری قیمت. ۵: اکثر معامله گرها هیچ شناختی از #سهام و یا کالایی که معامله میکنن ندارن ، اونها نمیتونن تجزیه و تحلیل رو در شرایط مختلف به درستی انجام بدن و نمیتونن از لحاظ ریاضی و منطق نسبت #ریسک به #ریوارد رو #درک کنن و اون رو #مدیریت کنن. ۶: عده زیادی از معامله گرها با اهداف غیر واقعی شروع به کار میکنن و زمانیکه در کوتاه مدت به نتیجه نمیرسن به ناامیدی میرسن و دلسرد میشن. ۷: بیشتر #شکست ها در هر چیزی ناشی از عدم اعتقاد درونی به توانایی‌های خود افراد است. اکثر افراد #باور ندارن که میتونن در معاملات #بازارهای_مالی بسیار خوب عمل کنن، اما اگه بخوان باید از برنامه دقیق و‌ منظم پیروی کنن.