محرک تازه برای بانک‌ها؛ تسعیر ارز با نرخ بالاتر وارد صورت‌های مالی می‌شود یک متغیر مهم دیگر در آستانه انتشار صورت‌های مالی شش‌ماهه بانک‌ها وارد محاسبات بازار شده است؛ بانک مرکزی اعلام کرده مبنای تسعیر دارایی‌ها و بدهی‌های پولی ارزی بانک‌ها و مؤسسات اعتباری برای صورت‌های مالی منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۵، نرخ خرید حواله مرکز مبادله در همان تاریخ خواهد بود. اهمیت موضوع زمانی بیشتر می‌شود که مسیر نرخ حواله را ببینیم. دلار حواله در پایان سال ۱۴۰۴ در محدوده ۱۳۷,۴۷۳ تومان قرار داشت، در حالی که نرخ اعلامی شنبه ۲۸ شهریور به حدود ۱۶۶,۳۷۷ تومان رسیده است؛ یعنی رشدی نزدیک به ۲۱ درصد در کمتر از شش ماه. این افزایش برای همه بانک‌ها اثر یکسانی ندارد. بانک‌هایی که خالص دارایی ارزی مثبت و قابل‌توجهی دارند، بالقوه می‌توانند از افزایش نرخ تسعیر منتفع شوند؛ زیرا ارزش ریالی موقعیت ارزی آنها با نرخ بالاتری محاسبه خواهد شد. در مقابل، برای بانکی که بدهی ارزی آن بر دارایی ارزی غلبه دارد، معادله متفاوت است. بنابراین بازار در گروه بانکی از اینجا به بعد باید بیشتر از خود نرخ ارز، به خالص موقعیت باز ارزی هر بانک نگاه کند. هرچه دارایی ارزی خالص بزرگ‌تر باشد، حساسیت صورت‌های مالی به افزایش نرخ تسعیر نیز می‌تواند بیشتر باشد. البته سود تسعیر ارز را نباید با جریان نقد عملیاتی یکی دانست؛ بخشی از این اثر، حسابداری و ناشی از ارزش‌گذاری مجدد اقلام پولی ارزی است. با این حال، اثر آن بر سود و زیان، حقوق صاحبان سهام و برخی نسبت‌های مالی می‌تواند برای ارزش‌گذاری بانک‌ها بااهمیت باشد. از منظر کل بازار نیز خبر قابل توجه است. دلار حواله‌ای که سال را در محدوده ۱۳۷ هزار تومان تمام کرده بود، اکنون به بیش از ۱۶۶ هزار تومان رسیده و این دقیقاً همان متغیری است که بارها بر اهمیت آن برای بورس تأکید کرده‌ایم: مهم فقط رشد دلار آزاد نیست؛ مهم‌تر، انتقال افزایش نرخ ارز به نرخ‌های رسمی‌تر و در نهایت صورت‌های مالی شرکت‌هاست. حالا باید منتظر نرخ نهایی ۳۱ شهریور و سپس گزارش‌های شش‌ماهه بانک‌ها ماند. اگر روند افزایش نرخ حواله ادامه پیدا کند، گروه بانکی می‌تواند یکی از نخستین گروه‌هایی باشد که اثر نزدیک‌تر شدن نرخ‌های ارزی را به شکل ملموس‌تری در گزارش‌های مالی خود نشان دهد. 📌 در بازار این روزها که ریسک سیاسی بخشی از توجه معامله‌گران را به خود اختصاص داده، رشد نرخ حواله و انعکاس آن در سود شرکت‌ها یکی از همان پشتوانه‌های بنیادی است که نباید از کنار آن ساده عبور کرد.