زیان جنگ حتی بیشتر از کووید-۱۹ ☑️ برآوردهای اخیر Goldman Sachs نشان می‌دهد که حتی در سناریوی خوش‌بینانه که طی آن تولید انرژی تا پایان آوریل در سطوح محدود فعلی باقی مانده و سپس طی دو ماه به‌تدریج به سطح پیش از جنگ بازمی‌گردد شوک واردشده به اقتصاد منطقه همچنان قابل‌توجه خواهد بود. ☑️ در این سناریو کشورهای کویت و بحرین ممکن است در مجموع بیش از یک‌پنجم تولید نفت سالانه خود را از دست بدهند. ☑️ در قطر، خسارات ناشی از حملات موشکی به تأسیسات گاز طبیعی مایع (LNG) در رأس لفان—با ظرفیت ۷۷ میلیون تن در سال—منجر به توقف حدود ۱۷ درصد از تولید LNG این کشور برای یک دوره ۲ تا ۳ ساله خواهد شد. بر اساس اظهارات مدیرعامل شرکت QatarEnergy، این اختلال می‌تواند باعث کاهش کلی تولید انرژی قطر تا حدود یک‌سوم در سال جاری شود. ☑️ در مقابل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی به‌دلیل برخورداری از زیرساخت‌هایی که امکان دور زدن تنگه هرمز را فراهم می‌کند، با کاهش‌های محدودتری مواجه خواهند شد. ☑️ پیش‌بینی می‌شود تولید این دو کشور به‌ترتیب حدود ۱۰ درصد و ۱۵ درصد کاهش یابد. عمان نیز به‌دلیل موقعیت جغرافیایی خارج از تنگه هرمز، از منظر تولید نفت تا حد زیادی از این شوک مصون مانده است. ☑️ با این حال، دامنه اثرات جنگ فراتر از بخش انرژی است. در کوتاه‌مدت، بخش‌های کلیدی اقتصاد غیرنفتی از جمله گردشگری، حمل‌ونقل هوایی، لجستیک، خدمات مهمان‌نوازی، تجارت داخلی، تولید صنعتی و خدمات مالی با کاهش قابل‌توجه فعالیت مواجه شده‌اند. این افت هم ناشی از اختلال در زنجیره‌های تأمین و هم کاهش تقاضای داخلی و خارجی است. ☑️ اگرچه برآورد دقیق اثرات نهایی همچنان با عدم قطعیت همراه است، اما شواهد اولیه نشان می‌دهد که شدت این شوک می‌تواند هم‌تراز یا حتی فراتر از رکود ناشی از همه‌گیری COVID-19 باشد.